Hello world!

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!

Rowan Williams 2x

1. Rowan Williams heeft deze week de headlines weer eens gehaald. Voor wie wil weten wat hij eigenlijk zei, hier is de lezing te vinden. En hier een uitleg van Williams zelf. Hier is een goed commentaar van Jamie Smith

2. Wiliams heeft ook een interview gegeven waarin hij ingaat op de emerging church, klik hier voor een setje youtube clips.

Ondergronds I

Twee organisaties binnen het Koninkrijk van God liggen me na aan het hart, zij het om nogal verschillende redenen. De GKV en YWAM/JmeO met beide heb ik een vreemde haat-liefde verhouding.

De GKV worstelt nogal met zichzelf, vooral het meer insitutionele deel; de classes, synodes en deputaten. Voor wie erover wil lezen; een rustig avondje googlen levert voldoende stof voor zowel een cabaret als een smeekgebed.

Maar deze week is, bid ik, een nieuw hoofdstuk geopend in GKV historie. Een historicus trok z’n mond open. (Oeps, historici zijn lastige mensen als je niet wilt leren van je verleden maar het wilt conserveren. Ze hebben, als het goed is, ‘verstand’ van ons verleden en niet van onze ideaal beelden van ons verleden.) Hij zei eigenlijk niks bijzonders maar toch hadden we weer eens de poppen aan het dansen. Nu is dat voor een doorgewinterder GKVer niks bijzonders, al z’n 15 jr lang hebben we dit met enige regelmaat. En toch dit keer ging het effe anders. Natuurlijk draaien de kerkrechtelijke molens weer en misschien doen die dat nog wel tot in der eeuwigheid. Door een ongelofelijk domme stunt, de anoniemiteit van www.publiekprotest.nl, kwam al het ondergrondse in één klap boven, de beroemde druppel was in de emmer gevallen. De zendingsarbeid van Henk Jasperse werd beloond; er werd ruimte voor dialoog gevraagd, geëist bijna. “Gods Geest werkt”, “New Wine”, en eindeloos veel andere frisse winden hebben een ondergrondse veenbrand aan gestoken, door de gehele GKV zag je (als je het wilde zien) en bad ik om rookwolkjes. Deze week kwam de eerste vlam boven.

Ik hoop dat de veenbrand nog lekker verder broeit, het is een grondvlakbeweging van de Geest, laat die maar sudderen. Het zou fijn zijn als de GKV van haar verleden leert en niet zelf de vlam in de pan laat slaan.

Weekend weg om verhalen te delen

In Nederland zoeken steeds meer mensen naar nieuwe kerkvormen, naar manieren om hun geloof een plek te geven in hun leven en verbindingen te leggen met mensen die Jezus niet kennen. In april is er een weekend voor mensen die hiermee bezig zijn of over nadenken.
Tijdens het weekend leer je nieuwe mensen kennen, kun je je hart delen en kun je je laten inspireren door de grote verscheidenheid aan manieren om met je geloof bezig te zijn. Die verscheidenheid varieert van de christelijke kloostertradities tot het bewerken van nummers van Jan Smit.

De hoofdingrediënten van het weekend vormen de diverse bezinningsmomenten en de gezamenlijke maaltijden. Omdat we het belangrijk vinden dat je kunt bouwen aan relaties gaan er maximaal 35 mensen mee. Daarnaast is het programma niet al te vol en hechten we eraan dat mensen niet voor een dagje langskomen, maar er het hele weekend zijn. Het is in principe niet de bedoeling dat er kinderen meegaan.

Data: van vrijdagavond 11 april tot zondagmiddag 13 april 2008
Lokatie: Assel Don Bosco Centrum – De Villa
Prijs: € 75 per persoon, inclusief overnachtingen, eten en drinken
Kamers: er zijn eenpersoons en tweepersoonskamers beschikbaar

Aanmelding: Per mail bij Rick Jansen

Wil je meer informatie? Neem dan gerust contact op met Nico-Dirk van Loo (0641 276757) of Rosalie Vellekoop (06 1644 8853). Bij Rick Jansen kun je je opgeven.

Van dood naar leven.

Gister schoot ik redelijk uit mijn slof bij een (naar mijn mening) slechte titel en cover van een goed boek.

Vandaag kreeg ik via CV Koers een introductie van het boek.

Hier het stuk geschreven door Floyd zelf:

Ik geloof in de kerk, maar ik meen ook dat ze in een crisis verkeert. En als je een crisis op wilt lossen, zul je eerst moeten zien dat verandering noodzakelijk is. Je hoeft geen wetenschapper te zijn om vast te stellen dat de kerk in het Westen niet langer groeit en dat ze geen kracht meer heeft om een geestelijke verandering teweeg te brengen in de cultuur om haar heen. Dat is een crisis.

Mensen buiten de kerk zijn wel degelijk geïnteresseerd in Jezus, maar niet in zijn bruid. Jammer genoeg zien zij het evangelie en het instituut ‘kerk’ als onlosmakelijk aan elkaar verbonden. In veel landen zijn er mega­kerken die wel degelijk groeien, en die om Gods volk te helpen veel goeds doen. Kerken als Hillsongs in Australië en Engeland, Saddleback en Willow Creek in de VS en Harvest Church in Zuid Afrika zijn geweldige geloofsgemeenschappen. Ik ben ervan overtuigd dat er een plaats is voor deze kerken.

Lees hier verder.

Floyd geeft uiteindelijk vijf kernwaarden:

• Eenvoudig kerk-zijn
• Moedig leiderschap
• Doelbewuste gehoorzaamheid
• Apostolische passie
• Discipelen maken

Wow, ik ga het boek kopen en Floyd mailen met de vraag hoe hij aankijkt tegen de contextualisatie van de titel van z’n boek.

Kerk loslaten?

Samen me Martijn heb ik vorige week een worshop op de kerstconferentie van de HGJB gedaan. Martijn schreef er een leuke post over:

Nico-Dirk en ik hadden gekozen om niet alleen te vertellen dat emerging churches vaak anders functioneren dan een reguliere kerk, maar om ze dat ook te laten voelen. Dus: zitten op de grond, wierook, brood en wijn en water als symbolen, zaaltje verlicht met Xenos-lampjes (kaarsen mochten niet) en twee beamers die simultaan allerlei platen voorbij laten komen. Zwaar over the top dus, maar wel leuk om te merken wat de reacties waren.

Lees verder

Radical orthodoxy, een voorbeeld

Martijn vroeg laatst of ik iets meer wilde zeggen over Radical Orthodoxy, hier een voorbeeld ervan:

Op de blog van Jamie Smith kwam ik een post tegen naar aanleiding van een artikel dat hij geschreven heeft. Het is absoluut een stuk voor de liefhebber, hier de conclusie:

Given the inconsistency between Empire’s conception of freedom and orthodox Christian confession, why is it that Christians—many evangelicals Protestants and some Catholics—have been so quick to find congruence between the Gospel and Empire’s valorization of “freedom?” Why does the theology of freedom behind American foreign policy seem to map so easily onto contemporary evangelical notions of the Gospel? Or why was evangelicalism “primed,” as it were, for this embrace of non-teleological freedom and hence Empire?

I suggest two factors. First, contemporary evangelicalism, as heir of a certain revivalist theology, has inherited a largely negative, libertarian notion of freedom: this is a tale of Charles Finney beating out Jonathan Edwards as America’s most influential theologian. In the end, I suspect the complicity of revivalism with libertarian freedom is one of the key reasons that evangelicalism was primed to absorb a notion of freedom which is, in fact, “another Gospel” (Gal. 1:6), owing more to Locke and Hobbes than to Augustine and Edwards.

This also points to a second factor, true for both evangelical Protestants and Catholics who are more comfortable with Empire: the formation of our imagination, and in particular our vision of what it means to be human, is too often trumped by visions and stories that are antithetical to the Gospel of participatory freedom. To articulate what it means to be “free” is to get to the very heart of what it means to be human. But just what fundamentally animates our imagination on this score? To which stories are we listening? Have we (unwittingly or not) inclined our ear to the tales told by Empire rather than those narrated by Jesus? When we envision freedom as a negative, non-teleological matter of multiplying choice, it is a sign that we are listening to other gods. Our theologemes have been too easily co-opted for another Gospel, to the point that we are adept at narrating tidy explanations for the consistency of catholic confession and the “march of freedom” expanding under the banner of the military-industrial complex.

In this situation, I suggest that it might be only Augustine’s ecclesial multitude (not Hardt and Negri’s post-Marxist “multitude”) that can contest and overthrow Empire.

Emerging over vijf jaar

De oude communisten hadden een vijfjarenplan, ik raak nu aan het eind van mijn essay en zat zo te dromen over de komende vijf jaar. Met een knipoog naar dit summum van moderniteit.

Hier mijn voorzet(=mijn gebedslijst), graag jullie aller commentaar:

Over vijf jaar draait het emergingnetwerk al vijf jaar:

1. jaarlijks houdt men retraites,
2. catalysator voor intervisie
3. iedere twee jaar is er een groot landelijk missionair congres waar ook EC actief bij betrokken is
4. is de website emergingchurch.nl uitgegroeit tot de community voor EC
5. allerlei emergers ontmoeten elkaar en werken ze samen (buiten het netwerk om).
6. functioneert zo veel mogelijk als vangnet voor beschadigde emergers (van de mislukte projecten)
7. het emergingnetwerk is het kenniscentrum voor de mislukte projecten

Over vijf jaar zijn er in totaal honderd EC begonnen

1. waarvan er nog 50 actief zijn
2. 10 projecten buiten de witte NL cultuur
3. zitten er 20 projecten in de pijplijn
4. 1/3 binnen binnen een bestaande denominatie
   · PKN tien stuks
   · RK 2 stuks
   · Overig: 2 stuks

Over vijf jaar liggen er 15 EC NLgerelateerde boeken:

1. missionair (incl gemeentestichting) 5 stuks
2. praktijkverhalen: 5 stuks
3. Emerging: 2 stuks
4. Godsdienst sociologisch: 3 stuks

Over vijf jaaar liggen er verschillende missionaire/emerging wetenschappelijke teksten:

1. minimaal 15 master theses
2. 5 proefschriften (gereed of onderweg)
3. 20 wetenschappelijke vaktijdschrift publicaties

De vele wegen naar het emerging Rome

Soms (=meestal) raak ik vrij snel de draad kwijt tussen allerlei boeken die iets met missional, emerging of gemeentestichting hebben. Wijze schrijvers als Mclaren, Bosch, Newbigin, Dingemans, Lindijer, Hirsh en Frost buitelen over elkaar heen in thema’s, onderwerpen en startpunten voor de weg die we volgens hen moeten gaan. Ik heb maar eens alle routes naast elkaar gezet, zie hier de pdf.

Ik ga nu op zoek naar bijzondere overeenkomsten en verschillen, voor ieder die mee wil zoeken, hier staat de xls. Over twee week probeer ik dan aan de gezamelijke uitkomst een post te wijden.

Frisse winden in de polder?

Johan van de Oase in Soest (zie hier) had een hoopvolle comment op mijn vorige post

Ik vrees ook dat veel gereformeerde en evangelische kerkverbandjes te klein en te bekrompen zijn om het Emerging Project in Nederland van de grond te tillen. Ze hebben vaak ook een “zuivere kerk” als ideaal. De kerk die moet voldoen aan de leer, de juiste evangelische taal en dienst etc.

Ik zet mijn kaarten op de PKN als potentiele paraplu-organisatie voor Emerging Church in Nederland. Er zijn gunstige voortekenen:
- 22 november: congres in Hydepark, Driebergen over gemeentestichting en fresh expression
- rapport van het Kreamer instituut dat op de PKN synode gaat komen met daarin de oproep om het voorbeeld van de Anglicaanse kerk te volgen met “Mission shaped church”.
- EWV en IZB werken aan netwerken voor gemeentestichting.
- Er zijn gesprekken tussen PKN en CHE, Windesheim, PThU, VU voor het opzetten van opleiding voor gemeentestichter / missionaire werker. Zelf een Leerstoel Urban Mission!
- De PKN is breed genoeg om weinig gezeik te krijgen over de experimenten. Geen GKV synode in je nek…
- De PKN is de het enige kerkverband dat diep genoeg is weggezakt om te beseffen dat andere vormen van missionaire gemeentezijn ook niet gaan werken. GKV en CGK, baptisten en evangelische werken nog te veel met Willow/attractiemodellen en zijn vaak huiverig voor Emerging church achtige ideeen.

Conclusie: De PKN zou het kunnen worden mits ze hun mandaat afgeven en het kerkrecht aanpassen om experimenten mogelijk te maken.

Johan constateert twee cruciale punten:
- de PKN (althans een serieus deel ervan) heeft een ervaren probleem,
- de PKN is voldoende flexibel (of zou dan kunnen zijn).

Persoonlijk voel ik er wel voor om deze richting eens uit te diepen, ik ben het zeker met de constatering van Johan eens. Maar wat vinden de anderen? Roept u maar.